Historia Kościoła Mariackiego

Obok wejścia zainstalowano „automatycznych przewodników”, czyli urządzenia podobne do telefonów, z których po uprzednim wrzuceniu 2 zł można usłyszeć w jednym z czterech języków do wyboru (polski, angielski, niemiecki lub francuski) historię świątyni. Główne wejście prowadzi przez kaplicę św. Olafa (dziś kruchta), przed którą uwagę przyciąga sporych rozmiarów chrzcielnica. Kamienna, ośmioboczna renesansowa podstawa baptysterium pochodzi z lat 1554–1555. Jej ściany ozdobione są płaskorzeźbami (Pochód Miłosierdzia, sceny ze Starego i Nowego Testamentu) Henryka Nieborcha i Barthela Pasteyda. Po ozdobnej, utrechckiej kracie (wg modelu Henryka Wyllemsona) pozostały tylko brązowe drzwi oraz osiem posągów przedstawiających cnoty, a z pierwotnej chrzcielnicy – jedynie dwa posążki ewangelistów. Czasza obecnej, barokowej chrzcielnicy pochodzi z kościoła św. Jana. Zdobią ją sceny biblijnych chrztów. Czytaj dalej Historia Kościoła Mariackiego

Wielkość Katedry Mariackiej

Potężna katedra jest największą gotycką ceglaną świątynią na świecie. Jej charakterystyczna wieża, mówiąc najoględniej, budzi mieszane uczucia. Majestatyczny wygląd zawdzięcza gładkim ścianom o ściętych narożach i wysokim oknom. Zupełnie inny charakter mają potrójne szczyty transeptu i prezbiterium, podzielone wielobocznymi laskowaniami. Uwagę przyciągają strzeliste ośmioboczne wieżyczki po bokach oraz nad narożami korpusu nawowego. Katedra oglądana z perspektywy przechodnia – około 50-krotnie niższego od wieży – jawi się jako ceglana góra z wielkimi szybami okien. Patrzenie na wieńczące szczyty chorągiewki przyprawia o zawrót głowy. Czytaj dalej Wielkość Katedry Mariackiej

Kościół Mariacki w Gdańsku

Wbrew pozorom, dotarcie do największego kościoła w Polsce – ba! jednego z największych w Europie – nie jest takie proste, jakby się mogło wydawać. Poruszając się wąskimi, szczelnie zabudowanymi uliczkami Głównego Miasta niełatwo dojrzeć wieżę tej świątyni, która przecież z daleka przytłacza ogromem nie tylko starą zabudowę, ale także i współczesne biurowce. Można skorzystać z kilku tras wiodących do bazyliki Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. Z ulicy Długiej najlepiej skręcić w którąś z ulic wiodących na północ (Tkacką, Lektykarską, Kaletniczą, Kramarską) i dojść do Piwnej, prowadzącej wzdłuż południowej ściany bazyliki. Od Długiego Pobrzeża do kościoła prowadzą: Mariacka, Chlebnicka, Świętego Ducha. Idąc z północy, czyli od Starego Miasta, skąd bardzo dobrze widać cel wyprawy, najlepiej dotrzeć do ulicy Grobla, a dalej już pójdzie łatwo. Czytaj dalej Kościół Mariacki w Gdańsku

Ciekawe informacje o ulicy Mariackiej z Gdańska

U schyłku XVI w. Antoni van Obbergen wzniósł nad Motławą intrygującą budowlę sięgającą 30 m wysokości. Od strony rzeki uwagę przyciąga masywny wykusz zakończony wspaniałą renesansową wieżyczką, a wyniosłe przedproże od ulicy Mariackiej i zdobne szczyty dorównują urodą kamienicom przy ulicy Długiej. Czytaj dalej Ciekawe informacje o ulicy Mariackiej z Gdańska

Opis Ulicy Mariackiej z Gdańska

Zanim w XIV w. Krzyżacy wytyczyli trakt, który dziś jest ulicą Mariacką, w miejscu tym znajdowały się warsztaty rzemieślnicze wytwarzające modne w średniowieczu buty o spiczastych noskach. W XV w. zaczęły pojawiać się pierwsze domy, z czasem ulepszane i modernizowane zgodnie z obowiązującą modą. Po ostatniej wojnie z Mariackiej pozostało niewiele – zaledwie smutne resztki frontowych elewacji i przedproży – ale do lat 70. XX w. detal po detalu odtworzono wszystkie szczegóły architektoniczne i przywrócono dawny wygląd ulicy. Dziś największy zgiełk ogarnia Mariacką w czasie Jarmarku Dominikańskiego – wśród licznych straganów zawsze tłoczy się wielu kupujących i sprzedających. W pogodne dni można posłuchać utworów Bacha, Haendla czy Vivaldiego w wykonaniu tercetu smyczkowego, koncertującego przed jednym z przedproży. Czytaj dalej Opis Ulicy Mariackiej z Gdańska

Włocławek cz. 4

Na szczególną uwagę zasługują zbiory aptekarskie: XIX-wieczne pipety, retorty, puszki na lekarstwa itp. Na piętrze główną salę poświęcono polskiemu czynowi zbrojnemu. Można tu oglądać mundury i uzbrojenie od czasów Kościuszki po 1945 r., a także np. rosyjskie kajdany. Drugą salę zamieniono w mieszczański salonik wypełniony eklektycznymi meblami, obrazami i bibelotami. Świat pierwszych fotografii znalazł miejsce w najmniejszej salce, gdzie wśród wypłowiałych zdjęć i grawerowanych albumów króluje wielki aparat fotograficzny z I połowy XIX w. XIX-wieczny spichlerz z bordowej cegły zaadaptowano na Oddział Etnograficzny (Bulwary 6, tel. 054/2323001). Czytaj dalej Włocławek cz. 4

Włocławek cz. 3

Świątynia kryje cenny gotycki tryptyk, jednak nie jest udostępniona dla turystów. Na skraju skarpy, wyrastającej na 3 – 4 metry powyżej rzeki, biegnie szeroki bulwar spacerowy, prowadzący od mostu do zapory. Ponieważ nie ma tu żadnych budowli, z estetycznie zagospodarowanych alei roztacza się szeroka panorama rzeki i prawobrzeżnej części Włocławka. Przy bulwarze znajduje się przystań żeglugowa, skąd wypływają statki w rejsy po Wiśle. Czytaj dalej Włocławek cz. 3

Włocławek cz. 2

Z naroży wimperg wyzierają rzygacze. Dachy bocznych, niskich naw osłonięte są krenelażami. Po bokach katedry stoją renesansowe kaplice nakryte kopułami; na ścianie kaplicy południowej znajduje się mapa biegu Wisły i zegar słoneczny, którego budowę przypisuje się Kopernikowi. W środku wrażenie mroku pogłębia ciemna polichromia. Ozdobą ołtarza głównego jest 5-metrowy złocony Krzyż Tumski z1610 r. W prezbiterium warto zwrócić uwagę na barokowe stalle i najstarsze w Polsce witraże z 1360 r. Ściany ozdobione są licznymi epitafiami. Czytaj dalej Włocławek cz. 2